"Het oneindige Terschellinger dijklandschap als decor van wisselende eilandluchten...
Twee jonge architecten lieten zich inspireren door de typisch Terschellinger elementen lucht, licht en landschap en creëerden het project Dijk Confetti. Dijk Confetti volgt het ritme van Terschelling waarin witte schapenwolken met hoge snelheid langs helderblauwe luchten razen en overgaan in een dieprode zonsondergang. Ze weerspiegelt letter en figuurlijk het natuurlijke ritme van de dag.

Dijk Confetti laat Oerolbezoekers de intensiteit ervaren van de Terschellinger elementen lucht, licht en landschap. Het brengt de cultuur van Oerol en de elementen van het eiland bij elkaar. Want hier, aan de zuidwestzijde van Terschelling, steekt de veelvormigheid van de luchten scherp af tegen de rechte lijnen van het dijklandschap. Dit deel van het eiland, een door de mens gevormd strak en statisch cultuurlandschap van frisgroene grasvlakken, is een landschap van bijna grafische kwaliteit.

Wat maakt Dijk Confetti nu zo uniek? Het antwoord op deze vraag is van een verbluffende eenvoud. Bovenop de dijk weerspiegelt een vast grid van ronde spiegels de steeds wisselende luchtpartijen. Deze weerspiegeling brengt het strenge en rechtlijnige van de dijk en het veranderlijke van de lucht als twee werelden bij elkaar, er ontstaat een synergie. De ronde spiegels veranderen van kleur door de kleurintensiteit van ochtend, middag en avond en de wisselende weersomstandigheden van dag, uur en minuut. De cirkelvormige spiegels laten de lucht als feestelijke confetti over de dijk dansen en ontdoen de dijk van zijn statische karakter. De Confetti-dijk haalt zo het beste van twee werelden naar boven."
| Opdrachtgever | . | Stichting Oerol Festival |
| Locatie | . | Terschelling, Waddendijk West |
| Programma | . | Installatie |
| Oppervlakte | . | 280 m2 |
| Status | . | gerealiseerd 2011 |
Met de hulp van enkele vrijwilligers worden de spiegels in een strak grid op de dijk geplaatst. Voorgespannen touwtjes maken het mogelijk om de spiegels in een rechte lijn ten opzichte van elkaar te leggen.

Elke spiegel wordt bevestigd met behulp van een 8 cm hoge pvc buis om de juiste afstand te krijgen ten opzichte van het gras. Drie haringen worden gebruikt om de spiegel te bevestigen in de grond. De verkregen vergunning eist dat de haringen maximaal 12 cm de dijk in mogen. Het geheel is een stevige constructie, zo blijkt. Na drie dagen worden de spiegels succesvol getest met windkracht 9.


Na een kort gesprek van met de boer van het tegenovergelegen weiland mogen we een pad aanbrengen. De bezoekers mogen dichtbij komen om zo de spiegelingen van de dansende confetti's goed te kunnen aanschouwen.


Door veel wind breekt het wolkendek open. Er ontstaat een prachtig snel wisselend beeld. Blauwe, witte en grijze stippen wisselen elkaar af. De Dijk Confetti komt tot leven!

De gekozen locatie is goed zichtbaar vanaf de Hoofdweg op Terschelling. Geïntrigeerd door dit beeld slaan bezoekers de zijweg in om vervolgens via het weiland het project van dichtbij te bekijken.


Bezoeker stromen af en aan. Leuke reacties volgen. Mensen die erg lang in het weiland gaan zitten kijken of mensen die er zelf creatief van worden en ideeën gaan spuien. Andere mensen worden nieuwsgierig, 'wat zal er gebeuren bij zonsondergang?'. Die mensen komen dan ook echt terug om dat te gaan bekijken.

Al snel blijken de paaltjes die het pad vormen niet meer nodig te zijn. Het pad ontstaat door de vele bezoekers die er wandelen.


Dijk Confetti is onderdeel geworden van het landschap. Niet alleen is er interesse in Dijk Confetti op afstand, vanaf de Hoofdweg en het weiland, ook op de dijk bekijkt men het project. Mensen dansen als het ware tussen de feestelijke confetties op de dijk. Mensen bekijken zichzelf, de luchten en de spiegelingen.

Voorafgaand aan het project dienden we het idee in bij de organisatie van Oerol. Verscheidene selectieronden volgden, waarna we werden uitgekozen om het project te realiseren op Oerol 2011.


Dijk Confetti was te zien tijdens het Oerol festival op Terschelling van 17 t/m 26 juni 2011.
© copyright 2010 Jonna Klumpenaar